طراحی سایت

آیا هواشناسی دمای هوا را غیر واقعی اعلام می کند؟

همه ساله با گرم‌شدن هوا در فصل تابستان‌، شایعاتی در استان‌های گرم کشور بر سر زبان‌ها می‌چرخد که هواشناسی دمای واقعی هوا را اعلام نمی‌کند تا از تعطیلی ادارات و رایگان‌شدن برق جلوگیری شود. این شایعات در سیستان و بلوچستان که از استان‌های گرم و خشک کشور است، نیز شنیده می‌شود، اما کارشناسان هواشناسی همواره این ادعاها را رد کرده‌اند. هرگونه دستکاری در پارامتر‌های جوی هم خود هواشناسی را در پیش‌بینی‌ها دچار مشکل می‌کند و هم باعث به خطر افتادن جان میلیون‌ها نفری که مستقیماً با هواشناسی در ارتباط هستند، می‌شود. موضوعی که در ادامه به صورت مفصل راجع به آن گفته می شود. احساس دمای هوا ارتباط نزدیکی با برخی پارامتر‌ها نظیر باد، رطوبت، ذرات معلق، میزان آلاینده‌ها و تشعشع خورشید دارد، در تابستان‌ها، هر چه رطوبت بیشتر بشود احساس داغی و گرما افزایش می‌یابد. علاوه بر این در شهرها و مراکز جمعیتی به واسطه فعالیت‌های انسانی نظیر تردد خودروها، مصالح به کار رفته در ساختمان‌ها، پیاده‌روها و خیابان‌ها نیز بر میزان جذب امواج خورشید تاثیر دارند که این مساله خارج از دمای احساسی است و به عنوان دمای هوا بشمار می‌رود. هواشناسی بر اساس یک استاندارد بین‌المللی یکسان دمای هوا را در سراسر دنیا اندازه می‌گیرد. این دما توسط دماسنجی که در ارتفاع ۱۲۵ تا ۲۰۰ سانتی‌متر از سطح زمین و در پناهگاه چوبی قرار گرفته، اندازه گیری می‌شود، این پناهگاه چوبی به رنگ سفید درآمده‌ تا مانع از تاثیر تابش مستقیم و جذب پرتوهای خورشید باشد. همه این استانداردها جزئی از یک ایستگاه هواشناسی است که خود در همه دنیا شرایط، ضوابط و قوانین یکسان برای جانمایی آن در نظر گرفته شده است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

توفان گردوخاک از دیدگاه هواشناسی چه پدیده ای است؟

توفان گردوخاک از پدیده های مخرب هواشناسی است که به لحاظ علمی شرایط خاصی دارد و زمانی گزارش می‌شود که سرعت وزش باد حداقل ۵۴ کیلومتر بر ساعت و دید افقی هم زمان نیز کمتر از ۱۰۰۰ متر باشد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شبکه ایستگاههای هواشناسی چگونه است؟

شبکه ایستگاههای هواشناسی شامل موارد زیر می باشد:

۱٫ایستگاه های سینوپتیک اصلی: این ایستگاه ها معمولاً کاملترین مجموعه تجهیزات هواشناسی را دارا بوده و به صورت شبانه روزی و هر ساعت نسبت به ثبت اطلاعات و ارسال گزارشات هواشناسی اقدام می نمایند؛ در این ایستگاهها علاوه بر موارد ایستگاه های تکمیلی، شدت تابش آسمان، خورشید و بازتابش سطح زمین اندازه گیری می شود، همچنین دمای اعماق زمین از ۵ سانتی متری تا عمق ۱ متری سطح زمین اندازه گیری و ثبت می شود، میزان تبخیر ۲۴ ساعته نیز در این ایستگاهها اندازه گیری می شود.

۲٫ایستگاههای  فرودگاهی: بنا بر قوانین بین المللی برای فعالیت هر فرودگاه حتماً باید یک ایستگاه هواشناسی نیز در مجاورت آن فعال باشد و گزارشات هواشناسی مربوط به پروازها را پشتیبانی کند؛ بسته به اهمیت فرودگاه و تعداد و نوع پروازها، ممکن است تجهیزات موجود در این ایستگاهها متفاوت باشد، در ایستگاههای فرودگاهی عواملی مانند دید افقی، ارتفاع ابرها و نوع آنها، سمت و سرعت وزش باد، پدیده های هواشناسی و فشار هوا و دما و تغییرات سرعت باد نسبت به ارتفاع از سطح زمین و پیش بینی کوتاه مدت تغییرات این عوامل  از اهمیت زیادی برخوردار است که این عوامل توسط کارشناس هواشناسی دیدبانی می شود و دستگاه ها و تجهیزات کمکی نیز بسته به اهمیت فرودگاه در کنار باند فرود یا فرودگاه نصب می شوند؛ همچنین بسته به نیاز و زمان پروازها پیش بینی کوتاه مدت توسط کارشناسان مربوط به مراکز کنترل پرواز ارسال می گردد.

۳٫ایستگاه های تحقیقات کشاورزی: این ایستگاهها جهت تحقیق در تاثیر عوامل هواشناسی در مراحل رشد محصولات کشاورزی هر منطقه تاسیس شده و راهکارهایی جهت بهبود شرایط کشت مانند بهترین محصولات کشاورزی قابل کشت در منطقه و بهترین زمان کشت و برداشت محصولات و نیز زمانهای آبیاری و غیره ارائه می دهند، در این ایستگاهها دما و رطوبت هوا و دما و رطوبت خاک اندازه گیری و ثبت می شود؛ میزان تبخیر ۲۴ ساعته و میزان تبخیر و تعرق محصولات معمول منطقه مشخص می شود و نوع و میزان بارندگی ها و پراکندگی وقوع انواع بارندگی ها در طول سال از اهمیت بسیاری برخوردار است.

۴٫ایستگاههای باران سنجی و دیتا لاگر: در این ایستگاه ها فقط میزان بارندگی در یک منطقه ثبت می شود که از نظر تعداد و پراکندگی بزرگترین مجموعه در هواشناسی هستند؛ در باران سنجی ها یک متصدی به صورت روزانه میزان بارندگی را اندازه گیری کرده و در پایان هر ماه به مرکز جمع آوری اطلاعات ارسال می کند و دیتالاگر ها، باران سنج های خودکار هستند که از طریق بستر مخابراتی اطلاعات مربوط به بارندگی را به صورت خودکار ارسال می کنند و معمولا درصورت بارش شدید نسبت به اعلام هشدار سیل اقدام می کنند.

۵٫ایستگاههای اقلیم شناسی: در این ایستگاهها اطلاعات اصلی شامل دما و رطوبت، سمت و سرعت باد، میزان بارندگی و پدیده های مهمی که روی داده هر سه ساعت یک بار از ساعت ۰۳ تا ۱۵ به زمان بین المللی ( ۶ صبح تا ۶ عصر به وقت ایران ) جمع آوری شده و در پایان ماه به مرکز جمع آوری اطلاعات ارسال می گردد.

۶٫ایستگاههای سینوپتیک تکمیلی: در این ایستگاه ها تجهیزات بیشتری وجود دارد و هر روز ۱۲ ساعت از ساعت ۰۳ تا ۱۵ به زمان بین المللی ( ۶ صبح تا ۶ عصر ) به صورت هر ساعت، گزارشات هوا آماده شده و به مرکز استان ارسال می شود؛ به طور معمول در این ایستگاهها دما، رطوبت، فشار هوا، میزان دید افقی، سمت و سرعت وزش باد، پدیده های مهم، میزان ابرناکی و نوع ابرها و میزان بارندگی ها و مدت تابش آفتاب ثبت و گزارش می شود، در این ایستگاه ها ممکن است تجهیزات مربوط به اندازه گیری تبخیر ۲۴ ساعته و دمای عمق خاک نیز موجود باشد.

۷٫ایستگاههای خودکار: ایستگاه های خودکار معمولا قادرند اطلاعات مربوط به دما، رطوبت، سمت و سرعت باد، فشار هوا و میزان بارندگی و تابش خورشید را اندازه گیری کرده و به صورت گزارش هوا از طریق بستر مخابراتی به طور اتوماتیک ارسال کنند. این ایستگاه ها معمولا در مناطقی که ایستگاههای سینوپتیک پوشش ندارند و یا در ایستگاههای سینوپتیک تکمیلی جهت پوشش اطلاعات شبانه نصب می شوند.

۸٫ایستگاه های سینوپتیک ساحلی: در این ایستگاه ها علاوه بر عوامل سایر ایستگاهها، دمای آب، ارتفاع موج و ارتفاع جزر و مد نیز اندازه گیری می شود.

۹٫ایستگاههای دریایی: این ایستگاه ها بر روی سکوهای نفتی و یا کشتی ها نصب می شوند و عوامل هواشناسی را در سطح دریاها اندازه گیری می کنند.

۱۰٫بویه های خودکار دریایی: بویه ها ایستگاههای شناوری هستند که در نزدیکی ساحل نصب می شوند و به صورت خودکار اطلاعات هواشناسی را جمع‌آوری و از طریق بستر مخابراتی بی سیم ارسال می کنند. در کشورهای پیشرفته و یا کشورهایی که حمل‌ونقل دریایی برای آنها از اهمیت زیادی برخوردار است و یا اینکه جریانها و جبهه های ورودی آنها از مسیر می باشد، ممکن است این ایستگاه های شناور در فاصله زیادی از ساحل نصب شوند. نکته دیگر اینکه، در این ایستگاه ها از ارتباطات ماهواره ای استفاده می گردد.

۱۱٫ایستگاه های جو بالا: در این ایستگاه ها اطلاعات مربوط به مقطع عمودی جو به وسیله بالونهای هواشناسی جمع آوری می شود و معمولا روزی ۲ بار با ارسال بالون اطلاعات مربوط به دما و رطوبت، سمت و سرعت وزش باد و فشار هوا در ارتفاعات مختلف اندازه گیری و ثبت می شود.

۱۲٫ایستگاههای راداری: این تجهیزات معمولا به عنوان تجهیزات کمکی در یکی از ایستگاههای سینوپتیک نصب شده و ممکن است از نوع رادارهای رادیویی، صوتی و یا رادارهای لیزری باشند که اطلاعات مربوط به جو را در ارتفاع پایین و نزدیک به سطح زمین ( کمتر از ۲ کیلومتری ) جمع آوری می کنند.

۱۳٫هواپیماهای هواشناسی: تجهیزات مربوط، در یک هواپیما نصب می شود و در ارتفاعات جو اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری می کند. این هواپیماها معمولاً برای مطالعه طوفانها و بارورسازی ابرها و یا شرایط خاص استفاده می شود.

۱۴٫ماهواره‌ای هواشناسی: با کمک ماهواره می توان تصاویر مربوط به جو زمین را از بالا تهیه و تغییرات جو را بررسی کرد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

طراحی سایت توسط فراکارانت

Help-Desk